برداشت های روزانه
آرشیو وبلاگ
قصه ی روزگار
ساعت ٩:۱٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ اردیبهشت ۱۳۸٩  

مدتی است که با دوستان بزرگواری که افتخار داده اند وبلاگ کوچکی را راه انداخته ام با نام
تلخ و شیرین
از زندگی و فهمیدنی هایش می نویسیم.البته به شخصه اصراری بر این ندارم که فقط "فهمیدنی ها" باشد. انشالله که مجموعه ای از سخنان خوب و دوست داشتنی را جمع کنیم.
.
.
حالا این فرع ماجرا بود.غرض اینکه چند وقتی است چیزی مدام درم تکرار می شود. "فهمیدنی" ای که شاید دیر فهمیده ام و کمی تکان ام داده.
فهمیده ام که دنیا محل خوشی نیست.اصلا!
می گویند فراعنه و بزرگان مصر که می مردند برای مومیایی کردن شان ، مغزشان را از طریق بینی خارج می کردند تا فاسد نشود.قصه ی دنیا هم همین است.
هرچه که پی خوشی یا لذتی باشی مطمئنا روزی از دماغت در خواهد آمد.
آن هم به احسن وجه!
حتی در حد توپ پلاستیکی! در حد آلوچه جنگلی!
دنیا محل کار است.
فقط همین


کلمات کلیدی: خاطرات ،نخواندنی ها ،غصه
 
کدهای اضافی کاربر :