برداشت های روزانه
آرشیو وبلاگ
شاید همه ی احمدی نژاد-2
ساعت ٧:٤۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٧ اسفند ۱۳۸۸  

 ادامه ی تحلیل آقای حسام مظاهری +  مطالبی است در توجیه و تصویر دقیق تری از حاشیه و متن .
به مانند مطلب قبلی قسمت های زیادی از آن را دوست دارم .
گرچه موضوع حاشیه گی و متنیت بخشی از  عوامل موازی داستان ٢٢ خرداد است .
 تحلیل ایشان هم در مورد متن هایی که به عنوان ابزار از الفنون استفاده کرده اند تحلیل صحیحی است که قبلا هم نقل شده اما در مقابل باقی قضایا چندان اهمیتی ندارد و بود و نبود این موضوع خیلی تاثیرگذار نبود. به نظر من از انتخابات دوم شوراهای شهر به این طرف متن های هر دو طرف توسط عموم کمتر جدی گرفته شدند. 
آقای مظاهری شاید علاوه بر تحلیل در واقع بخشی از خودش را نیز روایت می کند .روایتی از خودش ، متن بودن اش ، حاشیه دوست بودن اش ، عقب گرد اش یا شاید هم برعکس.


دو پاراگراف جالب توجه این مطلب :

"مردمان حاشیه‌نشین، معروف است که شامه‌های تیزی دارند و به خلاف تصور برخی از متن‌ها خوب متوجه تحرکات اطراف‌شان می‌شوند و دست بر قضا قدرت تحلیل خوبی هم، لااقل در حد و اندازه‌ی خود، دارند. مناسبات حاشیه‌ها البته گاه زمین تا آسمان با مناسبات متن‌ها فاصله دارد و هم‌این‌طور معیارهای گزینش‌شان و دلایل دل‌بستن و دل‌کندن‌شان. دل‌چرکی حاشیه‌ها از این تغییر روند روز به روز بیش‌تر شد. تنها یک بهانه، یک دلیل دل‌قرص‌کن لازم بود که آن هم پس از مناظره فراهم آمد. بخش اعظمی از حاشیه‌ها به درستی دریافتند این موسوی دیگر آن موسوی دهه‌ی 60 هم‌رنگِ حاشیه‌ها، موسویِ بسیج اقتصادی و دفاع مقدس و جنگ فقر و غنا و جهاد و... نیست. موسوی‌ِ امروز، موسویِ هنرمندِ معمارِ نقاش و رییس «فرهنگستان هنر» است؛ یعنی جایی که هیچ حاشیه‌ای را به آن بارگاه راهی نیست. چنین بود که از وی دل بریدند. "

"اما قصه فقط این نیست. از جمله ویژگی‌های جامعه‌ی ایرانی که کار تحلیل را سخت و پیچیده می‌کند آن است که این مجموعه دوایر متحدالمرکز پراکنده بر صفحه‌ی جامعه، گستره‌های کاملاً مجزا و مستقل از هم ندارند و به تبع خصوصیات فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی مختلف، جوری رسم شده‌اند که باهم تداخل و هم‌پوشانی‌های بسیاری دارند...همین واقعیت است که ـ لااقل تاکنون ـ مانع از آن شده است که جامعه‌ی ایرانی حتا در بحرانی‌ترین مقاطع به مرحله‌ی خطرناک دوقطبی‌شدن شدید برسد. بدترین اتفاق از منظر انسجام اجتماعی زمانی رخ می‌دهد که نقاط مرکزی مجموعه دوایر مذکور برهم منطبق شوند. یعنی اتحاد و یک‌رنگی همه‌ی متن‌ها و اتحاد و یک‌رنگی همه‌ی حاشیه‌ها.جامعه‌ی ایرانی هنوز تا رسیدن به چنین مرحله‌ای کمابیش فاصله دارد. و برای همین است که گاه از افراد مختلف، رفتارهایی به ظاهر متعارض و مخالف با آن‌چه انتظار می‌رود شاهدیم."


حاشیه ی بی ربط: به نظر دوستان فونت خاکستری بهتر است یا مشکی ؟


کلمات کلیدی: سیاسی
 
کدهای اضافی کاربر :